پرنده را پرواز زاییده غریزه بود
وانسان را عشق زاییده خیال
پنجره باز است.اما نرد ه ها باقی
روح بزرگ انسانی در تن خود زندانی
گر نرده ها را بر نداری
علاج،تنها مرگ است
گاهی تلخ و برای صاحبان عقل شیرین تر از زندگانی.
بر تو درود می فرستم ای مرگ
در آن زمان که آزادی را همچون پرنده ای در قفس دیده ام
مرگ با طعم خوش آزادی...